اینجا کره جنوبی است

عید شما مبارکباد.

زمان تحويل سال 1386 شمسي به وقت كره و ژاپن ، ساعت 9  و 7 دقيقه و 26 ثانيه صبح

 روز چهارشنبه اول فروردين 1386 هجري شمسي و 21 مارس 2007 ميلادي 

گوینده  رادیو (خانم شراره) از سبزی و سفره هفت سین صحبت میکرد و آداب و رسوم

اصیل ایرانی را یاد آوری میکرد.  با ۲ ساعت رانندگی  رفت و ۲ ساعت برگشت رفتم (حلال فود ایتوان )

و چند بسته عدس پاکستانی خریدم و وسوسه شدم  برای عید  ایرانی سبزی عدس بزارم.

ظاهرا موفق شدم.

نمیدونم چرا ظرف سمت راست خوب رشد نکرده است

طبق گفته کارشناسان داخلی و خارجی من یک هفته دیر اقدام کرده بودم . شک داشتم که سبزیها

برای عید حاضر بشه اما کارشناسان خبر  نداشتند که تخم عدس پاکستانی خیلی سریع رشد میکند.

از ترس اینکه دختر کوچکم (مینا) سبزی ها را چپه کنه یک روز آنها را بالای یخچال گذاشتم و آنجا نور کم

بود و بعد از چند ساعتی که خواستم آب بدم دیدم همگی نظر به راست کردند (عکس زیر)

با کمک امدادگران به محیط مناست آوردیم و آلان همگی رشد کرده 

و صاف شدند.

داشتم وبلاگ زندگی در استرالیا (پیوندهای وبلاگ)را میخواندم

که در باره جشن نوروز و دلتنگی خودش نوشته بود.

یاد این شعر افتادم .

عید آمد و ما لخت ایم ــــ  دیشب به بابا گفتیم ــــ بابا گفت به ......

آیا شما بقیه این شعر را میدونید؟؟ 

بله گفتن عروس خانم خواننده فبلپینی

هفته پیش در رسانه های فارسی زبان و در یکی از دانشگاهای آمریکا و در

رادیوهای سوئد(استکهلم) و ...سر و صدای زیادی شد

که به تاریخ کشورمان توهین شده و فیلمی سراسر کذب از تاریخ  ایران و ایرانی با

هزینه های سرسام آور بزودی اکران میشود. چون تبلیغات فیلم را در تلویزیون دیده

بودند.دیشب من تبلیغات فیلم را در تلویزیون کره دیدم. وحشتناک بود.

سایت بازتاب نوشته بود که (300 )را مثل ( Z00   زو ) یعنی باغ وحش نوشته اند اما من

 هر چی نگاه  کردم دیدم نخیر اگه میخواستند  Z00   بنویسند  3  را کمی پایینتر و جدا مینوشتند 

شاید هم من اشتباه میکنم  

پشت صحنه فیلم را هم دیدم که با چه  ترفند هایی فیلم را درست کردند.

امروز صبح در یکی از ایستگاهای مترو چند عکس از تبلیغات این فیلم کذب

 را گرفتم که  میتونید ببینید. 

این خانم هنر پیشه   خیلی معروف است اگه دوست  داری عکسهای

بیشتری از این خانم (Lee young ae )ببینید در همین صفحه سمت چپ

آرشیو موضوعی روی عکسهایی ازکره جنوبی  کلیک کنید. 

Wednesday, June 20, 2007

گفتنی و ناگفتنی به‌ قدری دارم که اصلا نمیدونم از کجا باید شروع کنم....
اول از یک محلی توی شرق بیروت میگم ... شاید بعد از اون از ناگفتنی‌هایم بگویم... شاید هم مثل همیشه بگذارم بین من و آنها و خدای ما باشد... نمیدونم...
وقتی حرکت میکنی که دو روز آخر هفته را بریزی توی تنهایی‌هایت و شاید در جمع بتونی یک کمی بیشتر با خودت خلوت کنی،‌ انرِژی میگیری، برای وصل شدن... ما هم با هم ... جمع کوچولوی موقتی‌ به هم وابسته‌مون به سمت شرق بیروت به راه افتادیم... رفتیم تا برسیم به جایی که زمان ایستاده و تو در مکان میتونی از ابعاد گذر کنی... جاده‌های تنهایی‌مون را با صدای بنان و سیما و مرضیه و ... طی میکردیم و با شب مهتاب،‌ شوری به شبمون میزدیم، با مرغ سحر ناله‌ی طلب بوسه میکردیم و "مرا ببوس" را با صدای هم فریاد میزدیم... جاده‌هامون با سرعتی میگذشتند و بهمون از لحظه‌ی حرکت ندای بازگشت میدادند، ندای تنهایی،‌ ندای غربت... حرمت جاده را با سکوتی و گاهی همصدایی حفظ میکردیم،‌ تا وقتی ستون‌های "خونه‌ی پادشاه" از بین ساختمان‌های بیقواره برامون فریاد وصال سرداد...روی اولین پله‌ی ورودی ایستاده‌ بودیم و سکوت در هم آمیخته با صدای پرستوها و سنگینی فضا بهمون اجازه‌ی دخول نمیداد...
گیج گیج بودیم،‌ با قدم گذاشتن روی هر پله سعی میکردیم نگاهی به جای پاها کنیم، نگاهی به گذشتن از پله... عظیم بود... میان ستون‌ها و سنگ‌ها... شیرها و کنده‌کاریها غرق شده بودیم، پسرک با شادی غیرقابل وصفی میدوید و از "خونه‌ی پادشاه" دیدن میکرد... راهنما با تمام اطلاعاتی که سعی میکرد در کمترین زمان و به صورت فشرده در اختیارمون قرار بده یک لحظه هم از روایت دست بر نمیداشت،‌ و من همچنان به دنبال پله‌ای برای وصال میگشتم....
معبد "الهه عشق" و "الهه زیبایی" و "الهه شراب" با ستون‌ها و کنده‌کاریهایی که نشان از "مرگ" و "زندگی" بود و با معماری عجیب خود مرا به "او" نزدیکتر ساخت... صیقلی که به سنگ‌های چند تونی داده بودند... حمل سنگ‌های چندصد تنی برای ساختن... از بلاد شام تا "شهر خورشید" امروزی... شهری که 350 روز خورشید را با خودخوهی تمام برای خود نگهداشته است...
‌صدای پای ما بود که در فضای امروز خبری از گذشته میداد.... یادداشت‌های یادگاری از 1820 تا امروز... با این که همیشه از یادگاری نوشتن بدم میومد اما با دیدن تاریخ‌ها و اسامی دلم میخواست منم مینوشتم تا اگر 100 سال دیگر کسی اسمم را خوند مثل من در گذر زمان حل بشود...
ساعتی بعد از ترک راهنما به تنهایی گذشت، آنچه برایم پیش آمد بین من و خدای من ...
اما ....
"پرواز را به خاطر بسپار" هنوز هم زیر گوشم نجوایی عاشقانه سر میداد... شب شده بود،‌ و من مثل همیشه شب را برای استراحت انتخاب کرده بودم.. اما طعم شیرین امروز اجازه‌ی هیچ خوابی را به من نمیداد... همیشه شب برایم یک گذر ساده و ساکن بود... ستاره‌هایی که همیشه بودند و امشبشان در فردایشان حل شده بود...
اما.....
خیابان ساکت و آسمان پرتر از همیشه (مثل دل ما)... آسمانی که تنها ستارگان و سکوت خود را به من نشان میداد... شبی که در تنهایی‌هایم معلق ماندم و بین هزاران هزار سوال دیگر دست و پا زدم... شبی که مزه‌ی شب بودنش را بیش از قبل به من نشان داد...
شبی که "شب" را برایم معنا کرد و من را هر روز به انتظار ستاره بارانش بی‌قرار کرد... شبی که مزه‌ی گذر ساعت از 24 به 25 را نشانم داد .... نگهداشتن "حرمت شب" یا به "سکوت" است و یا به "ناگفته‌ها"، که هم به سکوت حرمت داری کردیم و هم به ناگفته‌ها...
دلتنگ شبم...
از امروز دلتنگ شب و آسمان و ستاره‌ام....
روز دوم از سفر بود، آماده شدیم تا به "نهر العاصی" به معنای "رودخانه‌ی وحشی" برویم... تا بعد از عظمت،‌ "جمال" و زیبایی را در او بدون پرده‌ای شاهد باشیم... جاده‌هایی که تکان‌های وحشتناک داشت و مثل مار به دور تپه‌ها و کوه‌ها پیچ خورده بود... توی گوشم فریاد میزد... "جاده اسم منو فریاد میزنه...منتظر مونده که من باهاش برم.... " و من از صدای جاده گوش‌هایم گرفته بود...
زیبایی و ایستادگی درختانی که در میان هیاهو و هجوم آب از میان سنگ‌ها با سربلندی به ما خیره شده بودند به قدری بود که "سکوت" را میهمان دلهایمان کرد... صدای حمله‌ی آب با صدای قلیون همراه شده بود و صدای ما را در خود گم کرده بود... تنها نگاهمان به درخت وسطی بود... چه زیبا در میان همه‌ی سختی‌هایی که آب و سنگ برایش فراهم کرده بودند ایستادگی میکرد... و چه زیبا که بازهم از هر نگاه میشود به "او" رسید....
و بعد عصر...
چه تنها و زیبا بود وقتی زیر آسمان در مسجدی از ستون‌های رومیان و در میان 12 متر قالیچه بدون سقف به "علی" برسی و یاد "مقام حسین" باشی... وقتی میدانی سالهای سال پیش توی قصه‌ی مادربزرگ‌ها "یک آقای خوبی" بوده که به همه کمک میکرده... اما "آدم بدهای قصه" نتونستند "او" را در صورتش ببینند... و "تنهایش" گذاشتند....
و چه عظیم بود میان ستون‌ها در محراب عشق ایستادن....
و بازهم شب... میهمان دلهایمان شد.. و یا نه.. بهتر است بگویم، شب... مارا میهمان دل خود کرد... ستاره و ماهی که بیش از هر زمان به هم نزدیک شده بودند تا عشقبازی خود را به رخ دلهای خسته از زندگی ما بکشند... وقتی میخوند:‌ "وقتی به گیسوی پریشون میرسی خودتو نگه‌دار" ... یا وقتی از ته دل فریاد "امشب در سر شوری دارم" سر میداد و تحمل دیدن را برای من سخت میکرد... تحمل سکون را ... تحمل نشستن را.... جاده بازهم مارا میخواند و ما هر سه پر از ناگفتنی‌هایمان به سوی بازگشت به زمان و زندگی با سرعت در شتاب بودیم... هرچند دلم میخواست دنیا می‌ایستاد و من به جاده و ماه و ستاره خیره میشدم و همچنان درگوشم صدای "مرغ سحر" غوغا به پا میکرد... رسیدن به زندگی تلخ بود...
بازگشت به دنیا سخت...
کاش در همان ساعت 25 غرق میشدم... کاش نفسم به شماره‌ی 25 مثل امروزم وصلتر بود....
و امروز...
شایدبهتر دلتنگی‌ها و نگرانی‌هایم بتوانم در کاسه‌ی چشمانم بریزم و به صورت تک‌تکشون مثل آینه‌ای نمایان سازم... و ای کاش قدرت خواندن آینه را داشته باشی...
و ای کاش...آنچه بر من گذشت بین من و خدای خودم...
بین دل من و آرامش...
بین من و عظمت و جلال و جمال و کرامت...
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
نبودم... چون دلم اینجا نبود....نبودم چون درونم بیش از برونم پر تلاطم بود... پست قبلی را نوشتن که ببینم کی میاد و ناراحت میشه یا کی مثلا حالی میپرسه... کی دلش با منه...
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
سرم شلوغه .. اما نه با خرید و کار و این حرفها.. سرم امروز با خودم شلوغه...خودم و دلم... و او....
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
توی این دو روز به قدری قلیون کشیدیم که شبیه دودی‌ها شدیم.. واقعا من این از خودگذشتگی همسرجان را بهش تبریک میگم... هرچند فکر کرده که تب قلیون ما میخوابد ... اما نمیدونه که ما داغ و داغتر میشیم.. تا شاید با ذغال قلیون بسوزیم...هاهاهاها....
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
کمتر از 20 روز دیگه در کنار "دریای مدیترانه" و رنگ "لاجوردیش" هستم... از الان دلم تنگ میشود... سال گذشته تمام مدت را با امید بازگشتش بودیم... هرروز و هر هفته بیشتر و بیشتر...
اما دلم برای سال آتی عجیب گرفته...
بغض آلود است و غمگین...
دلم برای ندیدن‌ها تنگ است

زمانی که در ایران بودم هر موقع می خواستم از آخرین سرویس اتوبوس استفاده کنم 

 باید ساعت ۹ تو ایستگاه بودم وگرنه جا می موندم. الان نمیدونم تغییر کرده یا نه .

ساعت حرکت اتوبوس در کره ۵ صبح تا ۱۲ شب است.

اتوبوسرانی کره جالب است. اولا از بلیط خبری نیست طبعا دکه بلیط فروشی هم وجود ندارد.

مردم یا پول نقد پرداخت می کنند (تو  دستگاه می ریزند) و یا با کارت که ارزانتر است پرداخت

 میکنند.

قیمت برای بزرگسالان کمتر از یک دلار است و کودکان نصف قیمت.

 و بالای شصت سال اتوبوس  و مترو مجانی است.

این یخچال و فریزر و لباسشویی را دیدم یاد ایران افتادم. چرا؟ راستش خودم هم نمیدونم.

عجیبه نه؟

بابونه كم خوني را رفع مي‌كند

استفاده از چاي بابونه باعث رفع كم‌خوني و بي‌اشتهايي مي‌شود.

به گزارش خبرگزاري كشاورزي ايران (ايانا) – بابونه با نام علمي “Chamaeme lumnibile” گياهي دائمي، كوچك با ارتفاع 30 سانتيمتر داراي بويي معطر است كه در چمنزار‌ها و اراضي شني مي‌رويد. ساقه گياه به رنگ سبز متمايل به سفيد و برگهاي آن كوچك ، متناوب و داراي بريدگي‌هاي باريك و نامنظم و پوشيده از كرك است.

گلهاي بابونه داراي اسانس روغني آنترمين تانن، فيتومترول و همچنين ماده‌اي تلخ به نام اسيد آنترميك است.

بابونه از نظر طب قديم ايران گرم و خشك است و از تقويت كننده‌هاي تلخ محسوب مي‌شود.

بابونه تقويت كننده اعصاب و مغز بوده و تشرح شير در مادران شيرده را افزايش مي‌دهد همچنين در درمان سردرد و ميگرن موثر است.

استفاده از اين گياه سنگ مثانه را خرد و دفع كرده و براي تسكين دردهاي عضللاني نوشيدن يك ليوان چاي گياه بسيار موثر است.

بابونه معده را تقويت كرده و در رفع زردي، ورم روده بسيار مفيد و معده را تقويت مي‌كند.

اسانس بابونه مخلوط با روغن بادام براي رفع ناراحتي‌هاي پوستي نظير اگزما، كهير و خارش مفيد است و براي رفع گوش درد و سنگيني گوش، يك قطره روغن بابونه را در گوش بچكانيد.

روغن بابونه را براي از بين بردن كمردرد، درد مفاصل و نقرس روي محل درد بماليد.

گفتني است مضرات ناشي براي اين گياه بيان نشده است.

رقص و شادباش دادن و آخرش هم ماشین سواری...

و روز سوم و اهدا کادو

یادمه چند وقت پیش رفته بودیم عروسی یک خانم ژاپنی که با یک آقای کره ای ازدواج کرده بود.

مراسم ازدواج با مراسم عزاداری زیاد فرقی نمی کرد .

فرق کلی در لباس پوشیدن  و اتمسفر محیط بود.

خوب بریم سر اصل موضوع:

این زوج عزیز قبلا ازدواج کرده بودند و عروس خانم 4 ماهه حامله بود. رسم عجیبی بود .

میگن بعضی از مردم ازدواج می کنند و زندگیشان را شروع می کنند و تصمیم می گیرند هر موقع پولدار شدند جشن رسمی بگیرند. این زوج هم همین کار را کردند.

اما مراسم :

رفتیم سالن عروسی که چیزی شبیه  سالن سخنرانی بود. قبل از وارد شدن به سالن پاکت

 ناقابل را به شخصی که مخصوص جمع کردن  پاکتها بود اهدا کردیم.و رفتیم داخل سالن عروسی.

مردم در سالن نشسته بودند و منتظر عروس داماد بودند.از پذیرایی هم خبری نبود.

عروس و داماد از درب جلو  سوار بر کالسکه که روی ریل حرکت میکرد وارد شدند .

و آهسته کالسکه حرکت کرد به طرف عقب سالن.شبیه همین فیلمهای خارجی که دیده اید.

و عروس و داماد پیاده شدند و از وسط سالن ازبین جمعیت به جلو رفتند. و با تشریفات یک ساعته که حوصله خیلی ها سر رفته بود  مراسم تمام شد.

و همه به قسمت غذا (هجوم) تشریف بردند.

اگه حوصله کنم ادامه میدم. فعلا بای بای 

عکس عروس و دامادی که دیدید هنرپیشه های معروف کره ای هستند که به گفته یکی از دوستان چند ماه پیش با کتک کاری و دادگاه از هم جدا شدند. (آیم ساری)

بارها دیدم که خانواده ها وقتی پسرشان جیش داره اگه در جایی هستند که نمیشه برن

توالت از بطری پلاستیکی نوشابه استفاده می کنند.

و خانواده های زرنگ تو مسافرت یا اتوبوسهای جاده ای برای توالت رفتن پسرشان نگران

نیستند.  اما امروز مشکل بزرگتر ها هم حل شد.

دست دانشمندان ایرانی درد نکنه .

هم هسته ای و هم ...؟؟ خودکفا  شدیم.

توالت همراه

قابل استفاده برای خانم ها و آقايان با قابليت شستشو و طهارت

شماره ثبت اختراع: 31181

شماره ثبت علامت: 134686

گواهی فعاليت صنعتی: 25963/01

گروه مهندسی پزشکی همراه افتخار دارد پس از توليد دستگاه واکيوم همراه و دستگاه پايدار همراه (جهت درمان ناتوانی جنسی مردان) دستگاه ديگر خود را به نام توالت همراه معرفی نمايد.

فرهنگی نو در فرهنگ کهن ايران
- دستگاه توالت همراه باعث استقلال در رفع نياز شخصی فرد می گردد
- دستگاه توالت همراه در اداره ثبت اختراعات به ثبت رسيده

توالت همراه علاوه بر امکانات زيادی که جهت آرامش و بهداشت بيشتر شما فراهم آورده، دارای مزايای زير نيز می باشد:

مزايای توالت همراه
1- دارای مخزن ادرار با گنجايش 650 سی سی برای دو تا سه بار ادار کردن
2- دارای طراحی منحصر به فرد که در صورت واژگون شدن مخزن، ادرار از آن خارج نمی شود
3- دارای درپوش باز به هنگام استفاده برای محکم کردن قيف داخلی مخزن ادرار
4- دارای درپوش بسته برای نگهداری ادرار در مدت طولانی (برای مثال حمل ادرار به آزمايشگاه و يا نگهداری ادرار در صندوق عقب اتومبيل)
5- قابليت استفاده در حالت های ايستاده، نشسته
6- قابليت نصب در صندوق عقب و يا داخل اتومبيل توسط قلابهای نگهدارنده
7- ساخته شده از بهترين مواد اوليه با قابليت شستشو و استفاده مجدد

هنگام استفاده يورينال توسط آقايان
دستگيره يورينال را با دست چپ نگه داشته و بعد از تخليه مثانه به آهستگی با دست راست آب را پمپ نموده و شستشو دهيد.

هنگام استفاده يورينال توسط خانم ها
توجه شود که سطح زيرين مخزن ادرار کاملا در حالت افقی قرار گرفته باشد و شخص بدن خود را با انحنای يورينال هماهنگ نموده و دستگيره آن را با دست چپ گرفته و محکم به بدن بچسباند تا مانع از نشت ادرار از اطراف آن گردد. در انتها برای شستشو با دست راست می توانيد ار دريچه لاستيکی بالای منحنی، آب پاش را وارد کرده و پمپ کنيد.