

ّّّ
여기는 대한민국 입니다


ّّّ
من معتقدم هر انسان در طول زندگیش حتما باید نواختن یک ساز را بیاموزد. در زمان طفولیت ما مردم اهمیت زیادی به موسیقی نمیدادند. الان همه چیز عوض شده. در کره جنوبی بچه ای نیست که از موسیقی بی بهره باشه. چرا؟
۱- اکثر دانش آموزان کره جنوبی قبل از مدرسه در کودکستان که کره ایها به آن یو چی وان میگویند با ساز بادی و پیانو و نت موسیقی آشنا هستند.
۲- تمام مدارس درس موسیقی دارند که از فولوت شروع میشه و الفبای موسیقی را با همین ساز یاد میگیرند.
۳- کلاسهای تقویتی که شامل دروس ریاضی و نقاشی و موسیقی و کاردستی و .... در هر مدرسه طبق برنامه ای منظم وجود دارد .(تمام مدارس یک شیفیت از ۹ صبح تا ۱ الی ۳ بعد از ظهر هستند) بعد از کلاسها دروس تقویتی شروع میشه که اختیاری است.
نتیجه : وقتی که با موسیقی آشنا میشوند ول کن نیستند و ادامه میدهند و تقریبا همه بچه ها روزی یک ساعت به کلاسهای پیانو ( پیانو هاگوان) میروند . هزینه کلاسهای پیانو هم برای شروع تقریبا از ۸۰ دلار در ماه روزی یک ساعت و یا هشتاد هزار وون پول کره جنوبی شروع میشه و در ادامه کمی بیشتر میشه.
سازهای کره جنوبی با سازهای خاور میانه کمی فرق میکنه. من بواسطه اینکه اسامی آنها را نمیدانم نمیتونم توضیح بدهم .
شاد و پیروز باشید.
من این وبلاگ را زمانی که شروع کردم این هدف را داشتم تا برداشتهای شخصی خودم و نگرش زندگی خودم را در ارتباط با مردم کره جنوبی بنویسم.
من قصد هیچ رقابتی با این سایت( انجمن ایرانیان مقیم کره جنوبی) ندارم چون من وبلاگ مینویسم و بازدید کنندگان وبلاگ من افراد مشخصی هستند که یا از طریق سرچ درسایتهای معتبر و بزرگ مثل گوگل و یاهو و .... برای رسیدن به اطلاعاتی در باره کره جنوبی به من سر میزنند. و یا دوستان وبلاگ نویس در سراسر جهان هستند که با من در ارتباط هستند که برای من بسیار عزیز هستند.
اما معرفی سایت انجمن ایرانیان مقیم کره جنوبی
یکی از هموطنان گرامی که به گفته خودش از جوانی به کره جنوبی آمدند و در کره جنوبی ازدواج کردندو مسیحی کاتولیک شده اند و الان هم تابعیت کره ای دارند فکر کنم سال ۲۰۰۱ یک سایت آموزش برای مسیحیت راه اندازی کردند. با نام jafarnet.com و بعدا این سایت را تغییر نام داده
و با نام irankorea.com و irankorea.net با نام فارسی انجمن ایرانیان مقیم کره جنوبی و با هدف کمک به کارگران و دیگر هموطنانی که ساکن کره هستند ادامه داده و الان هم یک سایت نسبتا موفق هستند.به انگلیسی و کره ای هم سایتهای جداگانه ای درست کرده اند.
دو سه هفته پیش یکی از کاربران همین انجمن مطلبی را از وبلاگ من با آدرس من در انجمن ایشان پست کرده بود. از آن جایی که جناب مدیر انجمن بر نمی تابند خیلی سریع وبلاگی با نام ایران کره irankore در بلاگفا
شبیه آدرس من irankorea.blogfa.comدرست کردند و در اولین پست نوشته این وبلاگ بسته شد و برای اطلاعات بیشتر نشانی انجمن خودش را گذاشته. شاید بازید کننده بلاگفا فکر کند که وبلاگ ایران کریــــا بسته شده.
من موقعی که در انجمن ایشان عضو بودم مطالب مفیدی ارسال میکردم.
یکی از اهداف ایشان به گفته خودش تامین مخارج سایتش است سایتی که دیگران مطلب و موزیک فیلم وعکس کپی کرده و در آنجا بدون ذکر منبع میزارن؟؟؟ اما جالب اینجاست جلو اینکار را هم نمیگیرند .
این هم یک روش اداره سایت و مدیریت جدید است که من به ایشان هم احترام میگذارم. اما در عصر اینترنت و با وجود سایتهای رایگان و پر از مطالب مستند و مفید مردم راه انتخاب خود را انتخاب میکنند.
خنده دار است که مثلا من با این وبلاگ توقع داشته باشم که برای اطلاعات مفید مردم حتما باید از وبلاگ من استفاده کنند .
چیزی که زیاد است وبلاگ و سایتهای مفید است که همه با آنها آشنایی دارند .
موفق باشید.
من از همین جا به آقای درخشان مدیر سایت خسته نباشید میگم.
هر چند با سیاست کاری ایشان در بعضی از موارد موافق نیستم. در مجموع محیطی برای هموطنان ساختند تا با هم در ارتباط باشند. من سایت ایشان را لینک میکنم تا از نگرانی در بیایند.
کره جنوبی، کشوری است در شمال شرق آسیا. پایتخت آن شهر بزرگ سئول서울 است.

کشور کره جنوبی대한민국 به نه( ۹) استان و دو شهر بزرگ ۱- سئول ۲- پوسان تقسیم میشود.
به زبان کره ای (د ِهَن مين گوگ) 대 한 민 국 می گویند.
در مسابقات ورزشی مردم یک صدا فریاد میزنند 대 한 민 국(د ِ هَن مين گوگ)
نام پرچم ملی(تــِـ گوگ گی) 태 극 기 است.روی عکس پرچم کلیک کنید.
و گل ملی بامیه شامی به زبان کره ای (مو گونگ هُووَ ) 무궁화روی عکس گل کلیک کنید.
اکثریت نژادی را کرهای ها تشکیل میدهند. (نژاد مغول)
روی عکس بالا کلیک کنید اطلاعات خوبی به زبان انگلیسی بدست میآورید.
ادامه:
یک شهر در کره جنوبی به چند ناحیه بزرگ( گو )و این ناحیه ها به منطقه د ُ نگ تقسیم میشود.
جمعیت کره جنوبی برآورد سال ۲۰۰۷ تقریبا 49.000.000 چهل و نه میلیون نفر است.
کره جنوبی دارای چهار فصل بهار تابستان پاییز و زمستان میباشد. مثل ایران اما جنگلی است. در تابستان پر باران و مرطوب است.و در زمستان پر برف و سرد با میانگین منهای یک درجه.
بر اساس قانون اساسی کره جنوبی مذهب آزاد است.53% از مردم کره دارای مذهب هستند.
بقیه هم بی مذهب هستند اما با آیین و سنت کره ای بر گرفته از احترام به بزرگترها و همراه با طبیعت زندگی می کنند.
مردم کره جنوبی اکثرا پیرو آئینهای بودائی - کنفوسیوسی - چوندوگیو - (مسیحی 18%پروتستان
و 7%کاتولیک)هستند که در آواخر قرون 18 و 19 به کره معرفی شدند .
و دین های فرعی کوچکتر هستند. شنیدم در کره بیش از سی و هفت هزار کلیسا وجود دارد.
زبان رسمی و رایج کرهای است.
اطلاعات بیشتر در لینک زیر :
http://fa.wikipedia.org/wiki/%DA%A9%D8%B1%D9%87_%D8%AC%D9%86%D9%88%D8%A8%DB%8C
یک مدتی هم شکر خدا از ایمیلهای مربوط به یانگوم جواهری در قصر راحت شدم. دارم یک کارهایی انجام میدم که این روزها متاسفانه کمتر وب میخونم. سعی میکنم بزودی از کره براتون بنویسم.